Nieuws Carambole Biljart

 

Carambole Biljart - Driebanden - Bert's column (NED)

Heeft Caudron een coach nodig?

Gepost door op 18 november 2018

Heeft Caudron een coach nodig?

© Kozoom

Het korte antwoord op die vraag is: nee. Hij is de nummer éen van de wereld, en in de afgelopen tien jaar heeft hij meer grote toernooien gewonnen dan wie ook. Kortom, hij doet het op eigen kracht niet verkeerd.

Er is ook een wat langer antwoord op dezelfde vraag, en dat begint met: misschien... Maar laten we eerst eens kijken naar de huidige situatie in driebandenland. Geen enkele topspeler heeft een eigen coach. Daar zijn we aan gewend, we vinden dat normaal, maar dat is het niet. Iedere top-tennisser, golfer, schaatser, skier, turner heeft een coach. De voor de hand liggende reden dat driebandenspelers er geen hebben, is dat hun inkomen het simpelweg nooit toeliet.

Maar er is ook een minder zichtbare, een achterliggende reden. Het zit niet in de cultuur van onze sport. Veel spelers zouden zich generen om te zeggen dat ze worden gecoached, het zou bijna inhouden dat ze toegeven mentaal problemen te hebben. Driebanden vergt weliswaar geen spierballen, maar het heeft wel een "macho" cultuur. Is het je wel eens opgevallen hoe weinig biljartende homo's voor hun geaardheid uitkomen? We zijn nog erger dan voetbal, denk ik. En als je de term "sportpsycholoog" ook maar in de mond neemt, staat er direct iemand klaar met een spottend commentaar. Onze sport is, spijtig genoeg, een beetje ouderwets in dat opzicht, en een beetje dom. We moeten maar eens de 21e eeuw instappen, net als de rest van de wereld, en ophouden ons te gedragen als KERELS die nooit ergens hulp bij nodig hebben.   

Met "Caudron" bedoel ik dus eigenlijk alle biljartprofessionals. De meesten van hen zijn in feite hun eigen coach, al 10, 20 of 30 jaar lang. Coaching is wel degelijk een onderdeel van het driebanden, maar de topspelers doen het zelf. En het is een heel ander vak dan goed biljarten. De spelers die de top haalden en zich daar jarenlang wisten te handhaven, konden beide taken goed aan. De namen zijn eenvoudig genoeg in te vullen: Zanetti, Blomdahl, Jaspers, Sánchez, Caudron, Merckx en nog een paar. Maar we hebben ook spelers zien opkomen, barstend van het talent, die van het zelf-coachen niets terechtbrachten, en daarmee hun eigen carrières om zeep hielpen. Noem zelf de namen maar.   

Wat zou een coach eigenlijk kunnen betekenen voor Caudron? Zijn techniek is toch perfect, hij heeft alle kennis van het spel, zijn tactisch inzicht is toch van het hoogste niveau? Voor je die vraag stelt, moet je dit eens in overweging nemen: Ronnie O'Sullivan, die wereldwijd beschouwd wordt als het grootste natuurtalent in de keusporten, liet recentelijk weten dat hij gaat samenwerken met het SightRight team, een coaching bureau dat eerder snookerkampioen Mark Williams weer terugbracht naar de top. Bewegingsexpert Steve Feeney gaat O'Sullivan helpen met de "mechanics" (correct staan en mikken), en sportpsychiater Steve Peters gaat hem begeleiden op het mentale vlak.   

Als Ronnie O'Sullivan, een genie met vele miljoenen aan prijzengeld op de bank, niet te groot is om toe te geven dat experts van buitenaf hem kunnen helpen beter te spelen, waarom zouden driebandenspelers er dan geen baat bij kunnen hebben? Coaching heeft verschillende gezichten, en iedereen heeft zo z'n zwakke plekken. Sommige spelers zouden hun houding en afstoot kunnen perfectioneren met behulp van een coach, anderen zouden begeleid moeten worden in hun stootbeeldkeuze en de correcte balans tussen aanval en verdediging. En, last but not least, veel spelers zouden kunnen leren beter om te gaan met stress, zenuwen, overconcentratie, faalangst en wedstrijddruk.  

Voor je daaraan ook maar kunt beginnen, moet je eerst toegeven dat die vaardigheden niet verankerd liggen in je DNA, maar dat ze trainbaar zijn. Het is mentale spiermassa, en die kun je opbouwen. Opnieuw zit onze macho-cultuur hier in de weg. We plakken al tientallen jaren spelers een label op: mentaal sterk, of mentaal zwak, en vaak lopen ze een leven lang rond met dat brandmerk. Het is wel eens terecht: sommige spelers maken jaar in, jaar uit mentaal dezelfde fouten. Maar soms is het ook onterecht en nodeloos kwetsend: er zijn spelers die mentaal groeien. Toch wordt bij iedere partij die ze met klein verschil verliezen meteen geroepen: "hij is geen winnaar". Een coach kan iemand helpen een winnaar te worden.    

Er valt nu meer te verdienen in het driebanden dan ooit, en investeren in coaching is nog niet zo'n slecht idee. Ik zie de generatie vijftigers niet direct te rade gaan bij een bewegingsspecialist om hun houding en afstoot drastisch bij te stellen, daar zijn ze, oneerbiedig gezegd, gewoon te oud voor. Maar de jongere lichting topspelers zou wel gek zijn als ze allemaal opnieuw proberen het wiel uit te vinden, zoals TB en MZ. Ze doen er verstandig aan om het voorbeeld van O'Sullivan te volgen, en naar deskundigen te luisteren. Spanje heeft nu al een voortrekkersrol, met hun biljartacademie. Ik heb onlangs een partij van David Martinez van dichtbij kunnen bekijken, en ik was onder de indruk van zijn spel. Het was overduidelijk te zien dat hij al jaren goed begeleid is.  

De nationale federaties weten wat ze te doen staat: optimaal gebruik maken van de kennis en ervaring van hun ex-topspelers. Quetglas in Spanje, Burgman in Nederland, Kühl in Duitsland, Stroobants in België, ik noem er voor de vuist weg een paar die hebben bewezen dat ze ook kunnen lesgeven. Dergelijke mannen kunnen jonge spelers voorbereiden op de harde leerschool die komen gaat: de kwalificatierondes van World Cups. Willen ze daar een kans hebben, dan moet tenminste de basis van hun spel gezond zijn, hun techniek verzorgd, hun mentaliteit positief.    

Wil je in 2019 iets gaan betekenen in het internationale driebanden? Wil je Myung Woo Cho partij kunnen geven? Als je jong bent, en getalenteerd, zoek dan een coach.  

 

Terug naar al het nieuws

Opmerkingen

Wim van den Berg
Wim van den Berg
Grote pluim voor Bert van Manen
Dit is misschien wel de beste column die Bert Van Manen ooit heeft geschreven en ik heb ze allemaal gelezen.
Geweldig gewoon. Het getuigt van grote klasse om dit te kunnen schrijven.
Zo analytisch en intelligent en doordacht !

Message 1/5 - Gepubliceerd op 18 november 2018 17:21

Keu
Keu
Coaching van het onderbewustzijn
Veel hardnekkige mentale tekortkomingen zitten in het onderbewustzijn, je (diepste) conditionering. Dát opschonen lukt echt niet zomaar. Het vergt specialistische kennis, bijvoorbeeld van Psych-K en PRI. Hiermee valt zeker op het gebied van angst nog heel veel te winnen. "Als ik deze stoot nou zó speel, dan gaat mijn speelbal vast wel achterlangs bij bal drie", en wat gebeurt er dan vervolgens vrijwel atijd? Dat idee. Dit soort pessimisme 'bewust' kwijtraken is wel te doen zonder coach, maar slechts weinigen kunnen het opbrengen om er intensief mee aan de slag te gaan.

Message 2/5 - Gepubliceerd op 18 november 2018 20:31 - Bewerkt op 18 november 2018 20:37

De Muynck
De Muynck
topartikel
Ik kan de mening van Wim volledig beamen. En toch lopen we allemaal met een handtasje en een blokje blauwe mascara erin over straat... :).

Message 3/5 - Gepubliceerd op 19 november 2018 11:06

jvdosr
jvdosr
Welke Coach ?
Al ben ik er zelf van overtuigd dat een "coach" en dan denk ik eerder aan een "mental coach" voor topdriebanders (en alle andere sporten waarbij de concentratie een bepalende factor is) een noodzakelijkheid is, meen ik uit eerdere artikels van Bert V. M. toch begrepen te hebben dat hij het aspect "mentale sterkte" overroepen vindt. (zie o.m. het artikel m.b.t. de wereldtitel van DJ) Vandaar dat ik dit artikel niet kan plaatsen. Jonge talenten worden op speltechnisch gebied, nu en in het verleden, opgeleid door ex-topspelers. Logisch want zij beheersen de techniek, de afstoot, de effecten, looplijnen en systemen als geen ander. Maar deze ex-toppers (zoals in het artikel genoemd) hadden ook geen mentale begeleider en zijn m.i. onvoldoende geschoold om dit aspect professioneel over te brengen. Dus ja, een mental coach is in de toekomst, wil je de absolute wereldtop bereiken, m.i. onmisbaar. Maar met het stijgen van het prijzengeld, de vele wereldwijde tornooien - en wie weet in de toekomst misschien vette sponsorcontracten - is een manager om dit in goede banen te leiden en de sportieve en zakelijke belangen van de speler te behartigen nog noodzakelijker.

Message 4/5 - Gepubliceerd op 20 november 2018 16:00 - Bewerkt op 20 november 2018 18:41

Tiger
Tiger
Mental Coach ???.
Ik kan hier kort in zijn Bert is de man van de verhalen en anderen zijn weer ergens anders goed in.
Waar hebben we het eigenlijk over ?.
Een Mental Coach heb je alleen nodig als je niet zeker van je zelf bent en voor de rest is er maar een stelling en dat is oefening baart kunst.
Dus een mental coch heb je alleen nodig als het tussen je oren niet goed zit niets meer en niets minder.
De kennis en de kunst van het biljarten doe je op door veel te oefenen en je door een goede biljart leraar de fijne kneepjes te laten bijbrengen die je nodig hebt om op een hoog niveau te kunnen komen.

Message 5/5 - Gepubliceerd op 26 november 2018 10:40

Plaats een nieuwe opmerking

Log in of registreer nu om een opmerking achter te laten

Forgot your password?

Hebt u nog geen account ?

Registreer uzelf gratis op Kozoom om in te kunnen loggen op de website. Dit heeft u nodig om gratis livestreams te bekijken maar ook als u zelf iets wil posten in bijv het forum.

Zodra u een account heeft, krijgt u de mogelijkheid om een Premium Pass aan te schaffen die u onbeperkte toegang geeft tot alle gedeeltes van de website, bijvoorbeeld toegang tot de exclusieve livestreams en het ruime video archief.

Word lid van Kozoom